Warto przeczytać historię życia od tyłu, od zakończenia. Poznanie końca może dać nowy początek. Dlaczego tak rzadko korzystamy z takich dobrych podpowiedzi?
Z końca drogi widać najwazniejsze co spotkało nas na drodze, z końca życia można zobaczyć co ważne może nas spotkać.
Porzucone Motto
Znamy to z nauki dawnych języków. Uczymy się tam, że musimy najpierw „skonstruować” zdanie, zanim podejmiemy próbę zrozumienia językowego znaczenia poszczególnych jego części. Tym procesem konstruowania jednakże kieruje już pewne oczekiwanie sensu, zrodzone poprzez kontekst tego, co już zaistniało wcześniej. Oczywiście oczekiwanie to musi być podatne na korektę, jeśli tekst tego wymaga. To zaś oznacza jeszcze, że oczekiwanie się przeobraża i że w obliczu oczekiwania innego sensu tekstu zamyka się spójne domniemanie
Hans-Georg Gadamer z „Prawda i metoda”, Kraków 1993, str. 277
Porzucane Motto
Wyznaczając granice tekstu powiększa się ten tekst o jego granice.
S. SEMtgenstein, „77 linijka HTML” 30 12 2001
Zamieszczę tu teksty głównie zlokalizowane na granicach innych tekstów bądź o tych granicach.
Tematy już gotowe:
Kiedyś popełniłem pisemnie coś o metaforze i przez blisko 4 lata się nią zajmowałem. Widzę teraz dlaczego – jak ważnym elementem wypowiedzi ona jest. Ciekawe, czy nadal tak zaniedbywana teoretycznie jak 15 lat temu. Bo o praktykę się nie martwię, metafory pozwalają nam żyć.
Wrzucę tu kilkanaście tekstów o metaforze, błędzie językowym, spójności – wszystko w tej samej rodzinie.
Tęsknie tak do tego, czego nie mogę mieć, nie chce mieć, chce dać to czego dać nie mogę, dać nie chce. Tylko to co niemożliwe, to co sprzeczne i nie ma tego. Tylko to, czego dać, mieć, chcieć nie można. Tylko to i tylko tyle.