Metafora w koncepcji Blacka posiada dwa przedmioty: podstawowy i wtórny, a działanie metafory polega na „projekcji” zespołu „implikacji skojarzeniowych” związanych z przedmiotem wtórnym na przedmiot podstawowy. Indurkhya nadał formalny kształt tej koncepcji, identyfikując dziedzinę źródłową D1 z przedmiotem wtórnym, a dziedzinę docelową D2 z przedmiotem podstawowym. W jego koncepcji dziedziny interpretowane są jako pojęcia, a dokładniej jako zbiory zdań, którymi osoba może określić dany przedmiot. Przy takim podejściu niebagatelnym czynnikiem wpływającym na kształt odwzorowania jest wiedza osoby zaangażowanej w interpretację metaforyczną. W pierwszych[1] pracach Indurkhya nie rozbudowywał tej problematyki i dopiero w „Metaphor and Cognition” kwestia ta doczekała się obszernego opracowania.
[1] B. Indurkhya, Constrained Semantic Transference: A Formal Theory of Metaphor and Analogy
[2] M. Black, Jeszcze o metaforze
Posted by admin under metafora, semiotyka, Słowo | Comment now » |