Każdego dnia, każdej godziny, na każdym metrze, kroku staję się. To się dzieje, nie trzeba starać się, wystarczy pokochać świat w jego różnorodności, cierpieniu i euforii. Żyć godziną, bez celu poza nią, bez nadziei, że przyniesie coś jutro, by była unikalna, by być sobą. Być tym co jest. A to co jest, jest piękne.