Więcej i więcej. Kawałek po kawałku, zapach, gest, dotyk, ciepło, smak zjem całą, jak kanibal przekroczę granicę tego co jadalne. Już zacząłem jeść i jestem pożerany.

Tęsknie tak do tego, czego nie mogę mieć, nie chce mieć, chce dać to czego dać nie mogę, dać nie chce. Tylko to co niemożliwe, to co sprzeczne i nie ma tego. Tylko to, czego dać, mieć, chcieć nie można. Tylko to i tylko tyle.

Nie istniały, nie będą i nie istnieją, rzeczy które winny być a ich nie ma, Nie myliłem się w jednym. I to wystarczy. Z powinności nie ma przejścia do bycia. Z braku nic się nie zbuduje. Warto było się o tym przekonać. Warto wierzyć tylko w niemożliwe, resztę można mieć.